Tu jesteś: Strona główna Rekomendacje wnioski i zalecenia

Leczenie przepuklin pachwiny


Wnioski:

Techniki operacyjne z użyciem siatki powodują niższy odsetek nawrotów niż techniki bez użycia siatki. [Poziom 1A]

Technika Shouldice’a jest najlepsza spośród technik bez użycia siatki. [Poziom 1A]

Endoskopowe techniki leczenia przepuklin skutkują niższym odsetkiem powikłań infekcyjnych rany pooperacyjnej, krwiaków, bólu przewlekłego i szybszym powrotem do normalnej aktywności i pracy zawodowej niż technika Lichtensteina. [Poziom 1A]

Endoskopowe techniki leczenia przepuklin skutkują dłuższym czasem operacji i wyższym ryzykiem powstania surowiczaków niż technika Lichtensteina. [Poziom 1A]

Operacja z użyciem siatki zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia bólu przewlekłego. Techniki endoskopowe zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia bólu przewlekłego i niedoczulicy pachwiny w porównaniu z techniką Lichtensteina. W długim czasie obserwacji (ponad 4 lata) różnice te zanikają. [Poziom 1B]

W przypadku przepuklin nawrotowych po tradycyjnych operacjach otwartych techniki endoskopowe charakteryzują się mniejszym odsetkiem bólu i wcześniejszym powrotem do zdrowia niż w przypadku techniki Lichtensteina. [Poziom 1B]

Użycie siatki o zredukowanej masie skutkuje zmniejszenie pooperacyjnego dyskomfortu i poczucia ciała obcego oraz poprawą samopoczucia w okresie pooperacyjnym, jednak może być związane z wyższym ryzykiem nawrotu przepukliny. [Poziom 1B]

Z perspektywy szpitala otwarta operacja z siatką w przypadku pierwotnej jednostronnej przepukliny jest najbardziej kosztowo-efektywna. Z perspektywy socjo-ekonomicznej procedury endoskopowe sa prawdopodobnie najbardziej kosztowo-efektywne zwłaszcza dla chorych aktywnych zawodowo i z przepukliną obustronną. Analiza koszt-zysk uwzględniająca jakość życia chorego (QALY’s) wskazuje techniki endoskopowe jako preferowane z uwagi na zmniejszenie odczucia bólu przewlekłego i uczucia drętwienia pachwiny. [Poziom 1B]

Wśród technik endoskopowych TAPP łączy się z wyższym ryzykiem powstania przepuklin w miejscu po trokarach i uszkodzeń trzewi niż TEP, jednak więcej konwersji występuje w grupie chorych operowanych z użyciem techniki TEP. [Poziom 2A]

Endoskopowe techniki operacyjne charakteryzują się długa krzywą uczenia i potencjalnie możliwością wystąpienia rzadkich lecz ciężkich powikłań. [Poziom 2B]

Otwarte techniki: PHS, Kugel patch, plug and patch (mesh-plug) i Hertra mesh (Trabucco), w krótkim okresie obserwacji dają wyniki podobne jak w metodzie Lichtensteina. [Poziom 2B]

Młodzi mężczyźni (18-30 lat) obarczeni są co najmniej 5% ryzykiem nawrotu w okresie ponad 5 lat jeśli zastosowano naprawę przepukliny bez użycia siatki. [Poziom 2B]

Endoskopowe zabiegi z użyciem małej siatki (≤ 8x12cm) skutkują wyższym odsetkiem nawrotowości niż technika Lichtensteina. [Poziom 2C]

Kobiety obarczone są wyższym ryzykiem nawrotu niż mężczyźni i nieproporcjonalnie wyższym odsetkiem nawrotów w kanale udowym. [Poziom 2C]

Krzywa uczenia dla zabiegów endoskopowych (zwłaszcza TEP) jest dłuższa niż dla operacji Lichtensteina i wynosi od 50 do 100 operacji, dla których pierwsze 30 – 50 jest najbardziej krytyczne. [Poziom 2C]

Ryzyko poważnych komplikacji jest wysokie w krzywej uczenia metod laparoskopowych i może być minimalizowane poprzez właściwy dobór pacjentów i metod nauczania. [Poziom 2C]

Nie stwierdzono negatywnego wpływu na wynik leczenia operacji wykonywanej przez rezydenta w porównaniu do specjalisty. [Poziom 2C]

Specjalistyczne centra leczenia przepuklin osiągają lepsze wyniki leczenia zwłaszcza w metodach endoskopowych. [Poziom 2C]

Wszystkie techniki (zwłaszcza laparoskopowe) posiadają krzywą uczenia która jest niedoszacowana. [Poziom 4]

Dla dużych przepuklin mosznowych, po dużych zabiegach brzusznych (dolnej części brzucha) i gdy nie jest możliwe zastosowanie znieczulenia ogólnego preferowana jest technika Lichtensteina. [Poziom 4]

Dla przepuklin nawrotowych techniki endoskopowe po naprawie otwartej (i vice versa) posiadają przewagę w przypadku planowego wszczepienia kolejnego implantu. [Poziom 4]

Naprawa sposobem Stoppy jest w dalszym ciągu rekomendowana do operacji złożonych przepuklin. [Poziom 4]

Zalecenia:

Wszyscy dorośli mężczyźni (>30 lat) z objawową przepukliną powinni być operowani z użyciem siatki. [Stopień A]

W przypadku rozważania techniki bez siatki należy użyć techniki Shouldice’a. [Stopień A]

Technika Lichtensteina i techniki endoskopowe są rekomendowane jako najlepiej potwierdzone naukowo metody zaopatrzenia przepukliny pod warunkiem, że chirurg posiada odpowiednie doświadczenie w wybranej metodzie. [Stopień A]

W naprawie przepukliny nawrotowej po operacji otwartej rekomendowane jest użycie technik endoskopowych. [Stopień A]

Jeśli rozpatrywany jest tylko ból przewlekły zabiegi endoskopowe są lepsze od zabiegów otwartych. [Stopień A]

W beznapięciowej naprawie przepuklin pachwiny powinno się stosować płaskie niewchłanialne siatki syntetyczne lub siatki kompozytowe z elementem niewchłanialnym. [Stopień A]

Powinno się rozważyć użycie siatki lekkiej i makroporowej z uwagi na redukcję pooperacyjnego dyskomfortu, poczucia ciała obcego i lepsze samopoczucie chorego jednak również z uwagi na potencjalne koszty leczenia nawrotu (w przypadku niewłaściwego mocowania lub zbyt małego marginesu). [Stopień A]

Użycie technik laparoskopowych jest rekomendowane w przypadkach gdy szybki powrót do pełnej aktywności jest szczególnie istotny. [Stopień A]

Rekomendowane jest, z perspektywy szpitala, stosowanie zabiegów otwartych w leczeniu przepuklin pachwiny. [Stopień A]

Z perspektywy socjo-ekonomicznej proponuje się używanie procedur endoskopowych u populacji aktywnej zawodowo zwłaszcza w przypadku przepuklin obustronnych. [Stopień A]

Inne niż Lichtenstein otwarte techniki (Kugel, PHS, Trabucco, Plug and Patch) mogą być rozważane, jako alternatywne w leczeniu przepuklin pachwiny (z uwzględnieniem, że jedynie wyniki obserwacji w krótkim okresie są opisane w pracach naukowych). [Stopień B]

Rekomenduje się używanie techniki TEP do endoskopowych napraw przepukliny. [Stopień B]

Rekomenduje się użycie siatki do naprawy przepukliny u młodych mężczyzn (18-30 lat) niezależnie od typu stwierdzonej przepukliny. [Stopień B]

Nauczanie metod endoskopowych powinno obejmować młodszych rezydentów z uwzględnieniem właściwej opieki eksperta. [Stopień C]

Rekomenduje się użycie techniki Lichtensteina dla dużych przepuklin mosznowych, po dużych zabiegach brzusznych (dolnej części brzucha) i gdy nie jest możliwe zastosowanie znieczulenia ogólnego. [Stopień D]

W przypadku zabiegu endoskopowego rekomendowane jest użycie siatki o wymiarach 10x15 cm. [Stopień D]

w przypadku powstania nawrotu rekomendowane jest zastosowanie techniki z dostępu przedniego po zabiegach z dostępu tylnego. [Stopień D]

Dostęp endoskopowy powinien być rozważony we wszystkich przypadkach naprawy przepukliny u kobiet. [Stopień D]

U kobiet występowanie przepukliny pachwinowej powinno być wykluczone w przypadku każdej przepukliny pachwiny (tj. w różnicowaniu przepukliny pachwinowej i udowej). [Stopień D]

Wszyscy chirurdzy ze specjalizacją z chirurgii ogólnej powinni posiadać dokładną wiedzę na temat anatomii okolicy pachwiny z uwzględnieniem przestrzeni przedotrzewnowej. [Stopień D]

Kompleksowa chirurgia przepuklin (kolejny nawrót, ból przewlekły, infekcja siatki) powinna być wykonywana przez doświadczonego herniologa. [Stopień D]

powrót do wykazu rekomendacji     następna rekomendacja drukuj rekomendacje